JAMBE.100 jaar scouting.





om 18:14 4 reacties
De straat wordt gemaakt door zijn mensen. De winkels vertellen niets, ze zijn omdat ze zo moeten zijn en iedereen passeert er even om te verbruiken, niet eens om er te zijn.
Beter zijn de mensen. De mensen die er lopen, die er stilstaan, die er passeren of die er altijd staan.
Zo iemand is de gelovige vrouw die je met flyertjes en bijna klagelijk gejammer op het recht spoor wil helpen. De hele tijd roept ze: 'Jezus wil ons helepen, mensen, kijk dan, Jezus wil ons helepen!' Ook ik doe of ik niet geholpen wil worden en loop door. Er passeert per minuut waarschijnlijk een paar honderd man. En zij die de wereld wil helpen wordt door diezelfde wereld straal genegeerd.
om 16:35 1 reacties
om 21:46 2 reacties
Ik legde mijn oor aan een erg mooie schelp en hoorde alleen maar met mijn andere oor de ruziemakende kinderen buiten.Geen zee, geen E40.
Waar moet ik/dit nu naartoe?
om 12:06 1 reacties
'Weet ge dat ik het liefst 's avonds met de auto rij?', ja dat weten we. Mijn 97-jarige overgrootmoeder zit bij ons in de auto en geniet van het zicht op de straten. Ze vindt het 's avonds zo romantisch met al die lichtjes. En wij weten dat. Iedere keer als we haar van een familiefeest naar huis rijden vertelt ze het ons. En ik hoor het graag want ze heeft gelijk. De hele verdere rit vertelt ze over vanalles en nog wat. Over de hele wereld, over zichzelf. Ze heeft het allemaal gezien, ze weet het allemaal, van de kleine eurosongjongen Thor tot de Palestijnse oorlog. Ze kijkt naar elk nieuws op de televisie. En 's middags doet ze even een klein dutje. Als om terug op te laden. Klaar om te blijven gaan.
om 10:06 1 reacties