En ondertussen blijft Benjamin Verdonck in de stad ronddwalen.
Af en toe neemt hij dat heel letterlijk.
Op 13 juni liep hij van zonsopgang tot zonsondergang door de stad
hij raapte op wat hij tegenkwam
en dit is het resultaat:
Ik ben zonder meer ontroerd.
voor meer:
www.kalender09.be
Dwars is even
schoon
want zo woekert het in mij
het beest dat leeft
en uitgelaten
moet, zo nu en dan
het wil ontembaar zijn
en barsten van genoegen
la seule vérité est la vérité d'un monde fou
en na de storm
nog meer, nog harder
niet gaan liggen
blijf toch leven // geven
ik probeer voortdurend, lief
dwars
te hebben.
er zijn moeilijke woorden.
er zijn makkelijke woorden.
woorden die je verbazen, je verheugen, woorden die je helemaal niet wil kennen of woorden die vanaf het begin horen bij wie je bent.
maar er zijn ook woorden die je door hun vorm, inhoud, klank en kleur
kortom alles
volledig
met verstomming slagen.
glossolalie.
zo.
Een goede hard-blazende-maar-net-niet-te-warme handendroger.
Heerlijk.
Niet bewegen en wachten wachten tot ze droog en zijdezacht zijn.
soms meer dan 2 minuten.
je moet er iets voor over hebben.
Bij het naar huis gaan kom ik een man tegen met twee honden
ze hebben een vacht drie bontjassen dik
de ene hond slentert een paar meter achter
uitgeput
"il est très fatigué",
zegt de man.
"il a 10 ans, il est vieux, comme moi."
Ik vraag of ze het niet warm hebben in de zomer, de honden, met hun dikke pels.
Chaud, zegt hij, en ja, dat het vandaag warm was.
Hij verstaat me niet.
Hij is Italiaans en dus praten we een andere taal.
Vreselijk jammer.
Ik neem me voor alle talen van de wereld te gaan leren.
Dat lijkt alvast een goed begin
in een poging
elkaar te leren verstaan.
