en voyant

Dagen Zonder Vlees. Daag jezelf uit.

2012-02-11T09:41:00.002+01:00

Ga naar www.dagenzondervlees.be om mee te doen.
Komaan, allen daarheen!

Peter De Graef - Ombat (1994)

2011-11-28T11:04:00.003+01:00

Beluister het een paar keer. Het is maar een klein fragmentje van een zeer schone theatermens.

Keyserlei.

2011-11-18T08:54:00.003+01:00

Er waren briefjes en gedichten op zorgvuldig gerecycleerde affiches die hun onschuld uitschreeuwden en al weken rond de bomen hingen.
Er was een kamp gebouwd met echte activisten die flyers uitdeelden, zo groot als een postzegel (om papier en dus bomen te sparen) om te tonen welk leed hun lieve bomen werd aangedaan.
Er was een kleine manifestatie met een speech en een publiek en ATV en warme dranken tegen de vrieskou.
Er waren diegenen die daarna naar huis gingen. En er waren er die er al een week kampeerden in de vrieskou om hun liefde ten volle te beleven.
Er was een sprankeltje hoop, want als de rechter dit, dan dat en dan konden zij het misschien toch winnen.
Er was een facebookgroep waarop ik uitgenodigd werd. En er was er nog één die hetzelfde riep, maar vergat dat het om de bomen ging en er een wedstrijd uitschelden van 'onze' Patrick van maakte.

Er waren ook tientallen Lindebomen toen ik gisterenochtend naar het station vertrok.
Gisterenavond waren ze er niet meer.

Ik verneem dat ze zich tot de laatste minuut verzet hebben. Dat ze in de bomen zijn gaan zitten. Dat de politie hen er heeft moeten uitplukken.
Een achttal mensen heeft zich vastgeklampt aan het beetje natuur dat onze stad rest.
Ik vind het een schoon gebaar. Ik vind het zonder meer nobel.

Ik weet helemaal niet wat het beste is. Of die nieuwe boompjes die ze zullen planten echt zoveel slechter zijn. Of ik het echt zo erg vind dat het fietsen over de Keyserlei binnenkort misschien niet meer iedere ochtend een traumatische ervaring zal zijn.
Of de stad dan echt sowieso het allerslechtste voorheeft met de bomen en de mensen en de natuur in het algemeen. Wie die stad eigenlijk is?

Maar dat het triest is, dat valt moeilijk te ontkennen.
Een grote gapende leegte. Vierkante lege gaten in de stoep met wild omgewoelde aarde. Ik tel de ringen van één van de opgebaarde bomen. Iets in de dertig jaren.
Ik hoop dat ze er een mooi meubel van maken. Maar ik vrees dat het misschien gewoon zagemeel wordt.

Ik loop heel langzaam en met zoveel mogelijk eerbied door dit slagveld. Aan sommige bomen hangt nog een gedicht. Ik neem het mee. Alsook een blad. Een tak. Een stuk hout. Voor in mijn herinneringendoos.

Zebravink.

2011-10-23T11:36:00.001+02:00

"Zebravinken zijn heel opgewekte vogeltjes. Ze maken een geluid wat het midden houdt tussen een tsjilpende mus, een tokkende kip en een locomotief."

Er woont een zebravink in het decor van de voorstelling "Mieren slapen nooit" die we eind augustus maakten.
Omdat de mensen het een fijne voorstelling vonden mochten we het nog eens spelen.
En omdat we hopen het nog eens ergens te kunnen spelen, woont die zebravink nu al een maand in mijn living.
Omdat het kooitje te klein is, laat ik hem even los.
Nu is hij vrolijk de ficus aan het beklimmen.

Gilles Deleuze - Le charme de la démence

2011-10-18T23:12:00.000+02:00

Niet makkelijk om te verstaan, maar de moeite waard het te herhalen tot je het begrijpt.

« Le point de démence de quelqu'un c'est la source même de son charme. Si tu ne saisis pas le grain de folie chez quelqu'un, tu ne peux pas l'aimer. »

(Extrait du film « L'Abécédaire de Gilles Deleuze » Éditions Montparnasse © 2004)

Victor filmt Ewout.

2011-10-15T20:11:00.000+02:00

De wereld gemeten.

2011-01-16T22:39:00.004+01:00

e-mails die vandaag verzonden werden: 269 495 589 594
auto's geproduceerd in de wereld sinds 1 januari: 2 279 839
Tv-toestellen wereldwijd verkocht vandaag: 545 214
mensen die vandaag door uithongering stierven: 27 129
uitgaven voor militaire doeleinden door regeringen vandaag: 3 987 463 294

Dit en nog veel meer is te vinden op Worldometers

Indrukwekkend. Zeker even kijken.

Moment van de dag.

2011-01-06T12:54:00.004+01:00

Ik babysit op twee kindjes in het Paleis tijdens de voorstelling.
Luka en Ella.
allebei blond en klein.

"- Hoe oud zijn jullie?
- Dat weten wij nog niet"

ze zijn prinsen, prinsessen, tijgers die vechten, tijgers die slapen. ik ben de boef of de vrouw op bezoek.
ik zeg ding dong als ik aanbel aan hun huisje.
(want kloppen mag niet van mijn prinsessen)
ik loop als een gek achter twee ukjes aan.
'en toen was jij geen boef meer'.

ik hef ze op.
ik zwaai ze rond.
ik hef ze allebei tegelijk op. één op elke heup. wij draaien rond.
wij kirren alledrie.
wij zijn een cirkeltje gelach en vreugde.

Mamet.

2010-12-08T21:02:00.000+01:00

"Nothing in the world is less interesting than an actor on the stage involved in his or her own emotions."

David Mamet, True and False

Dikke.

2010-06-18T13:07:00.000+02:00

Wakker worden met een dik teentje.
hoe dat in godsnaam kan.
één middelste dik en pijnlijk teentje.

een teen (en zeker een middelste) lijkt mij ontegensprekelijk het minst zelfstandige lichaamsdeel aan mijn lijf. dat ze dan allemaal dik moeten zijn. of geen één.
misschien net daarom dat dat ene teentje wraak neemt.
aandacht afdwingt.
van, nu is het mijn beurt.
als een kind dat lastig doet
omdat het eigenlijk gewoon graag gezien wil worden.

het is duidelijk. het signaal is gegeven.
hoewel ik altijd al van al mijn tenen heb gehouden,
ben ik vandaag net iets liever, met twee porties extra zorg,
voor dienen enen dikken teen.

Rumoer.

2010-05-29T15:20:00.002+02:00

Hoe elke zaterdag de stad een beetje minder van mij is.
Daarover wil ik schrijven.
Dat ik zo graag in Antwerpen leef.
Dat je hier van alles een beetje hebt en van weinig te veel (behalve misschien steen en beton, maar daarom heet het nu eenmaal een stad).
Dat er voor alles een juiste plek is.
Dat er plekken zijn waar het net stil genoeg is en plekken waar het net luid genoeg is als je nood hebt aan wat ruis of rumoer omdat dat af en toe, beter dan de stilte, voor rust zorgt.
Dat er plaatsen zijn met veel wind en plaatsen met weinig wind. Pleinen met veel zon of pleinen zonder zon. Straten met vele kleuren mensen, straten zonder mensen. Straten met luide lelijke winkels of straten met één klein winkeltje. Bakkers met een ziel en bakkers zonder een ziel. Ijskarretjes met een lelijk muziekje en ijskarretjes met een echte bel en echte harde horentjes. Kruispunten waar je makkelijk overreden kan worden, moest je dat willen en kruispunten waar auto's niet welkom zijn.

Maar op zaterdag. Loopt dat allemaal even anders.
Dan wordt de stad overspoeld, overgenomen door het hele land, zo lijkt het wel.
Mensen lopen elkaar voor de voeten. Ik, die normaal altijd zigzaggend doorheen alles fiets, moet opeens op het ritme van de voetganger.
Zaterdag gaat alles op het ritme van de voetganger.
En elk kleinste straatje van de zaterdagstad wordt bezet door die voetganger.
Overal waar je komt lopen er mensen. Alle soorten mensen wandelen door alle soorten straten van alles soorten wijken en er is van alles niet gewoon een beetje. Op zaterdag is er van alles veel te veel.

Op zaterdag moet ik mijn stad even afstaan.
Maar doe maar, lieve mensen, lieve stad.
Want zondag maakt in al zijn uitgebreide stilte heel snel alles weer in evenwicht.

Gloei.

2010-05-11T23:42:00.000+02:00

Er zijn van die dagen dat het binnenin je lijf wintert en zomert tegelijkertijd.
Het is de volheid ervan die je doet gloeien.

Het gaat over de vraag: Wat is het mooiste gevoel?
intensiteit
of geluk..

Groen.

2010-04-26T15:20:00.000+02:00

Groot worden is een oefening.
één die best mag mislukken.

Marthe.

2010-04-12T14:06:00.002+02:00

Lieve.

2010-04-08T10:49:00.000+02:00

De vrouw van de barman.

2010-03-18T14:39:00.000+01:00

De kerk in Kashina.

2010-03-16T17:55:00.001+01:00

Voor moest de hemel echt bestaan.

2010-03-14T23:47:00.002+01:00

Er zijn plekken waar je je hart verliest, waar je misschien een brug bouwt.
Misschien is die van hout. De brug versierd, het lint van bladgroen om door te knippen. Feest. en een beetje hemel.

Bulgarije.³

2010-03-13T10:16:00.003+01:00

Bulgarije.²

2010-01-13T22:28:00.002+01:00

Deze foto's heb ik op een erg bijzondere plaats getrokken. Ik vertel er gauw en graag meer over.

Kindergrootheid.

2010-01-11T15:37:00.002+01:00

Burenlurendag vorig jaar.

Handig.

2010-01-03T21:42:00.001+01:00

vandaag vind ik een handschoen op straat.
en sinds gevonden handschoenen per definitie een mooi verhaal hebben
kan ik niet weerstaan en raap ze op.
de handschoen is zo plat als een vijg
keidhard en bevroren.
als ik ermee op een tafel klop, klinkt het: tok!
wat een vondst.
ik leg de handschoen op mijn vensterbank in de hoop dat het nog even blijft vriezen en dat mijn handschoen nog een tijdje bevroren blijft.
ik geloof dat het winter is.

Kashina, Bulgarije.

2010-01-02T16:21:00.002+01:00

Het liefste koppel van de Bulgaarse bergen.
Volgestopt met cake. Aai over je wang.
En samen naar een Bulgaarse soap kijken.
Een van de mooiste huisjes die je je kan voorstellen.

Doosje.

2010-01-01T22:35:00.003+01:00

Ik kreeg gisteren het mooiste doosje van de wereld
voor mijn verjaardag.
het zoeken naar een uitgelezen bestemming voor doosjes, zeker gekregen doosjes, is een taak die grote zorgvuldigheid vereist.
als je een stoel krijgt
ga je erop zitten.
krijg je een sjaal
dan sla je hem rond je nek
en heb je het lekker warm.
maar een doosje vereist iets meer nadenkwerk.
het vraagt zorgvuldig wikken en wegen
eventueel passen en proeven.

voorlopig
blijf ik nog even in het ongewisse.
dat is misschien ook het fijnste deel van dit proces.
want dan,
zolang het ongewisse de spelregels bepaalt
kan alles nog,
is het nog een allesdoosje.
een doosje vol verwachtingen
waarin alles past.

Lijmstift in Marseille.

2009-12-05T15:02:00.001+01:00

Enkele weken geleden.
ook hier terug te vinden: Villanella: lijmstift in Marseille

Je veux de l'or.

2009-11-16T00:18:00.002+01:00

Vandaag heb ik goud gevonden.
Zomaar in de supermarkt in een oranje netje.
Ik ken iemand die er blij mee gaat zijn.
Morgen stop ik drie grote gouden munten in een omslag en stuur het op.
Goud met de post.
Het wordt iemands geluksdag.

Antwerpsestraat².

2009-11-09T19:19:00.003+01:00

Het is officieel geweten (maar zolang het duurt graag vergeten) dat een café nooit eeuwig leeft.
Ik geloof dan ook stellig dat de levensduur van een gemiddelde boom langer is
dan die van een gemiddeld café.
Is dat triest? Ik denk het niet, het is een komen en gaan, een op en af, een in- en uitademen.
Af en toe verdwijnt een café en komt op die plaats een wasserette, een telefoonhuis (waar je in houten hokjes kan bellen naar je geliefden aan de andere kant van de wereld en waar je ook chips kan kopen om deze activiteit wat smaakvoller te maken), een krantenwinkel of als je geluk hebt, een ander café.
Zo gaat het met café The Duke.
Vandaag zag ik dat het naambordje voor goed van de gevel gerukt is.
Ik kon een klein gevoel van teleurstelling niet onderdrukken, want waarden zoals 'Den Duke' verdwijnen niet zomaar uit het straatbeeld. Niet dat ik er ooit ben binnengeweest. Daar was het het café niet voor, maar ik gluurde er minstens één keer per week binnen voor een glimp van een gezicht of drie.
De gevel is vernieuwd en heeft een verse sierlijke houten laag gekregen. Op het raam (niet meer als lichtreclame, zoals het eigenlijk hoort) prijkt de nieuwe naam: Het prisonneke. Ik weet het niet. Het moet zijn geloofwaardigheid nog verdienen.
Laatst probeerde iemand me de weg uit te leggen en zoals wel vaker zijn straatnamen dan niet altijd de grootste hulp. Maar 'Den Duke' bracht redding. Aan 'Den Duke' naar rechts en dan naar links was het. Toen wist ik wel waarheen.
Ik ben niet zeker of ik er nu nog zal geraken zonder 'Den Duke' als wegwijzer.
Eigenlijk zouden we principieel allemaal een paar dagen verloren moeten lopen.
Ter nagedachtenis.

Marseille.

2009-11-03T23:21:00.003+01:00

Lieve Groeten.

Brood.

2009-10-11T20:20:00.001+02:00

Vanavond at ik beschimmeld brood.
Wie weet ga ik morgen dood.

Verscholen in het Groen.

2009-10-09T20:11:00.000+02:00

Een kleintje.

2009-10-09T20:05:00.002+02:00

Eéntje uit de oude geliefde doos.

Oktober stinkt.

2009-10-07T14:51:00.004+02:00

Beste doopseltjes,

met het aanbreken van de maand oktober zie ik dat jullie je weer kunnen verheugen met het jaarlijkse doopritueel voor eerstejaars.
Ik vind het zeer fijn te zien dat jullie mensen vinden
bij wie jullie de immersluimerende drift tot vernedering kunnen uiten.
Niets zo grappig natuurlijk als mensen zat voeren en bekleed met allerlei voedingswaren (diende dat niet om te eten?) op handen en voeten door de stad rond te laten kruipen.
Ik weet het, het is en blijft hilarisch.
En oh ja, beste eerstejaars, natuurlijk begrijp ik dat je eraan meedoet,
je maakt er heel veel vrienden mee, is het niet?
En inderdaad, er zijn geen andere manieren om vrienden te maken dan je vrijwillig te laten vernederen en alle commando's uit te voeren van een stelletje meerderen. Zij zijn immers al in het tweede, of ho maar, het derde jaar geraakt en ze zijn zoveel rijper en oh zo veel wijzer dan jullie, eerstejaars.
Van daaruit ook mijn vreugde-uiting voor de maand oktober.
Ik heb hier nog een aangenaam grasplein voor de deur, vergeet dat niet in te palmen, want er zijn nogal veel van die kleine kinderen die er graag in de speeltuin spelen.
Stel je voor dat ze je voor zijn, dat zou te jammer zijn.
Voor moesten jullie eraan twijfelen, goed bezig.
Bij het hele doopgebeuren zie ik de mensheid letterlijk stappen vooruit zetten.
Het gaat goed met ons.

Geniet ervan. En vergeet niet, jullie zijn zo veel beter dan de rest.

Hoog(sch)achtende groet.

Greet

Soksok.

2009-09-24T20:24:00.001+02:00

Vandaag verzamel ik zwarte sokken onder mijn bureau en doe iemand schaterlachen gewoon door er voorbij te fietsen.

Soms is het simpel.

Benjamin maakt weer wat moois.

2009-06-21T22:13:00.002+02:00

En ondertussen blijft Benjamin Verdonck in de stad ronddwalen.
Af en toe neemt hij dat heel letterlijk.
Op 13 juni liep hij van zonsopgang tot zonsondergang door de stad
hij raapte op wat hij tegenkwam
en dit is het resultaat:

Ik ben zonder meer ontroerd.

voor meer:
www.kalender09.be

Dwars.

2009-06-18T23:40:00.003+02:00

Dwars is even
schoon
want zo woekert het in mij
het beest dat leeft
en uitgelaten
moet, zo nu en dan
het wil ontembaar zijn
en barsten van genoegen

la seule vérité est la vérité d'un monde fou

en na de storm
nog meer, nog harder
niet gaan liggen
blijf toch leven // geven

ik probeer voortdurend, lief
dwars
te hebben.

Glossolalie.

2009-06-02T00:16:00.003+02:00

er zijn moeilijke woorden.
er zijn makkelijke woorden.
woorden die je verbazen, je verheugen, woorden die je helemaal niet wil kennen of woorden die vanaf het begin horen bij wie je bent.
maar er zijn ook woorden die je door hun vorm, inhoud, klank en kleur
kortom alles
volledig
met verstomming slagen.

glossolalie.

zo.

Les Boules.

2009-05-19T23:46:00.003+02:00

Het regent schijtestelen.

2009-05-18T21:21:00.000+02:00

Wie schrijft, die blijft.
Maar waar?

Kleine genotjes. (1)

2009-05-13T21:11:00.002+02:00

Een goede hard-blazende-maar-net-niet-te-warme handendroger.
Heerlijk.
Niet bewegen en wachten wachten tot ze droog en zijdezacht zijn.
soms meer dan 2 minuten.
je moet er iets voor over hebben.

Il est vieux.

2009-04-30T22:24:00.004+02:00

Bij het naar huis gaan kom ik een man tegen met twee honden
ze hebben een vacht drie bontjassen dik
de ene hond slentert een paar meter achter
uitgeput
"il est très fatigué",
zegt de man.
"il a 10 ans, il est vieux, comme moi."
Ik vraag of ze het niet warm hebben in de zomer, de honden, met hun dikke pels.
Chaud, zegt hij, en ja, dat het vandaag warm was.
Hij verstaat me niet.
Hij is Italiaans en dus praten we een andere taal.
Vreselijk jammer.
Ik neem me voor alle talen van de wereld te gaan leren.
Dat lijkt alvast een goed begin
in een poging
elkaar te leren verstaan.

Beletselteken.

2009-04-29T23:40:00.001+02:00

...

Zuid-Afrika.

2009-04-22T10:33:00.003+02:00

Vandaag stemt Zuid-Afrika.
En zoals dat wel vaker het geval is, is op voorhand al geweten wie er wint.
Tenzij er wonderen gebeuren, wordt Zuma de volgende president van Zuid-Afrika.
Ik denk niet dat we daar gelukkig van zullen worden.
Zucht.

Kunst.

2009-04-10T18:59:00.001+02:00

"Goed theater is nooit intellectueel.
De Ware kunst draagt altijd de complexiteit van de wereld in zich, maar ze moet altijd helder blijven.
Moeilijke kunst bestaat niet. De veellagigheid kan complex zijn, maar de uiting is altijd simpel.”

Arne Sierens in De Morgen 12/07/2008

Doro.

2009-04-09T09:40:00.000+02:00

Altijd Prijs. Compagnie Cecilia.

2009-04-09T00:31:00.003+02:00

Wat mij betreft één van de mooiste stukken van dit en vorig jaar.
Zo moet theater zijn.
Ze hernemen. Terecht.
Als je kan, ga zeker kijken.
Het is theater met een hart,
theater waarvan je wilt huilen en lachen.

Een Franse vrouw.

2009-04-08T10:53:00.000+02:00

Okavanga Delta², Botswana.

2009-04-04T17:40:00.000+02:00

Boek. Zon. en ondergedompeld.

2009-03-31T12:56:00.002+02:00

Het zijn rare dagen.
van onderdompeling.
van eindeloos rode zetels en theater van idealen.
van voluit.
daartussen lees ik.

en lees ik uit.
het uitlezen van een boek is iets ergs dubbels.
sommigen houden er niet van.
omdat het dan gedaan is.
je komt weer in de echte wereld en hebt niets meer om in te verdwijnen.
ik vind het fijn.
het naderen van de laatste pagina's,
het alsmaar dunner worden van het stuk boek in je rechterhand.
het is niet onverwachts, daarvoor is een boek lezen te fysiek,
en al was het geen geweldig boek.
het einde, zit vaker goed,
er is over nagedacht,
er wordt veel aandacht aan geschonken
de laatste zinnen,
zijn diegene moeten zinderen en blijven

je leest ze
je leest ze nog een paar keer
aarzelt nog even
en slaat dan het boek dicht

even rust
en weer verder.

er is zon.
en een wereld buiten.
daar moet ik even heen.

Tussen neus en lippen, op weg naar koffie.

2009-03-21T13:32:00.001+01:00

"Het is mijn madam. Het is lente, jong. Ze is naar Parijs geweest en ze heeft nieuwe schoenen gekocht."

Ganggesprek om 13.24u in Bourla.

Il y a longtemps.

2009-03-14T09:34:00.002+01:00

Okavanga Delta, Botswana.

2009-03-12T14:26:00.002+01:00

Mokoro's, de boten waarmee we van de bewoonde wereld naar enkel water en natuur gingen.
Om daar drie dagen tussen en dieren en bomen te leven,
te zwemmen, te slapen.

SK Johnny.

2009-03-05T15:05:00.000+01:00

It's the sky that tells us to go on.

2009-03-03T10:52:00.000+01:00

Villa.

2009-03-02T08:38:00.001+01:00

O.

2009-03-01T23:08:00.001+01:00

Kamanjab, Namibië.

2009-02-27T13:26:00.000+01:00

Forward.

2009-02-25T10:42:00.002+01:00

Himba, Namibië.

2009-02-24T08:53:00.000+01:00

Rooiwijn.

2009-02-18T22:42:00.002+01:00

Ek drink 'n rooiwijn
en ek voel
ek is moeg.
dis tyd om huis toe te gaan.

Tanken in Namibië.

2009-02-18T21:21:00.000+01:00

Himba.

2009-02-17T21:27:00.000+01:00

Binnenkort is het weer gedichtendag.

2009-01-23T20:49:00.005+01:00

En daar komen prijzen bij kijken
en natuurlijk dichters.
en nog natuurlijker, gedichten.
Vandaag in De Standaard stond het prachtige gedicht 'Moeders' van Luuk Gruwez.
Ik vind het zo mooi,
Dat ik je vraag om het ook te lezen.

Moeders

Men herkent ze van ver en van vroeger: altijd in rep en roer,
Altijd dat vertrouwde rumoer. Of wij het niet te koud hebben
misschien, dat onze jas wat hoger moet geknoopt, dat wij
die slechte vrienden beter kunnen mijden. Et cetera,

et cetera. Zij zijn van overdosissen voorzichtigheid vervuld,
van levenslang et cetera, stupide stuwingen in buik en boezem.
Fluorescente details, eeuwenoud van eenvoud: spermavlekken die zij
stil, met dromerige ogen uit de lakens van hun zonen wassen,

meisjes die zij halsoverkop uit de vrouwen moeten wissen
die zij tussentijds geworden zijn. Het kan in goede moeders
allemachtig sneeuwen, voornamelijk wanneer geen mens
het al verwacht, begin november, zodra de doden victorie kraaien.

Zij geven kleuters sjaals en wollen wanten mee. Bananen.
Iets dappers tegen tranen. En van hun eigen moeders die hun meer
en meer ontglippen, worden zij de laatste moeders. Tot zij
de handen wantrouwen die hen niet langer vasthouden kunnen.

November wordt het niet, november valt. Als avond.
Lucht verplaatst zijn diepste rood in bladeren van beuk en eik.
En wegens alles wat zij niet meer kunnen houden, houdt hij op:
hun wereld vol et cetera, et cetera en totterdood.

uit: Lagerwal, 2008, Luuk Gruwez

"Het kan in goede moeders almachtig sneeuwen"
Dat vind ik zo schoon.
En nog veel meer.

Spitzkoppe, op de berg, Namibië.

2009-01-23T10:01:00.002+01:00

Het gebeurde vaker niet dan wel, dat we opstonden voor zonsopgang en gingen slapen na zonsondergang. En het blijft adembenemend mooi. Iedere keer weer.

Nog Spitzkoppe, Namibië.

2009-01-20T23:30:00.004+01:00

Deze keer foto's van de plaats waar we overnachtten.
In 'the middle of nowhere' dus.

Spitzkoppe, Namibië.

2009-01-19T11:10:00.001+01:00

En voor wie het wil weten. Dit is dag 7 van de reis. Nog 13 dagen te gaan.

Swakopmund, Quadbiking, Namibië.

2009-01-18T10:48:00.006+01:00

Die dingen maken vreselijk veel lawaai, maar het is oh zo leuk.

De vier vrienden. VLNR. Venezuela, Japan, Frankrijk, Spanje.

Sossusvlei.Namibië.

2009-01-17T11:45:00.003+01:00

En dan één van de meest magische plekken.
Tussen bergen en bergen eindeloos zand.
Opeens een soort uitgestorven valei.
Een plaats die er de volgende duizend jaar hetzelfde zal blijven uitzien.
Waar ooit water was. Maar nu nooit meer.
Ongelooflijk.

Zand.

2009-01-14T11:43:00.002+01:00

en nog meer zand. de reis ging gepaard met enorme hoeveelheden zand.
elke dag een andere kleur, een andere korrel.
Overal bleef een beetje achter.
De tent, de truck, mijn rugzak.
Alles en overal zand.
mijn boterhammen bleven gespaard.
En als het erg warm wordt, verbrand je je voeten.
Je kan er dan zelfs niet met sandalen lopen.
Een van onze Nederlandse vrienden liep een week op krukken omdat hij de onderkant van zijn voeten op die manier verbrandde.
Een vurig landschap, zo kan je het noemen.

Dune 45, Namibië, ongelooflijk mooi en niet te vangen op een foto. Ik probeer het met een hele hoop.

2009-01-13T15:40:00.009+01:00

5.30u. En toen kwam de zon op.

En toen waren we weer beneden.

Kleine vriendin.

2009-01-13T15:28:00.002+01:00

Tien minuten eerder had ze nog de grootste mond van iedereen.
Ze joelde en tierde, liep wild rond en propte haar mond vol rode snoepjes.
Ze is vijf en weet wat ze wil.
Nu staat ze bibberend, omringd door een hele hoop mensen
die haar
of warm wil wrijven
of willen geruststellen en haar vertellen dat ze het goed doet.
Ze speelt een bijzondere rol in een mooi tafereel.
Maar de scène is een beetje onwennig en vooral een tikkeltje koud.
Ik kijk naar mijn kleine vriendin die het lachen even verleerd is.
Ik stel me aan, trek stomme gezichten, tot het lukt.
Haar lach is terug.
"Ik dacht bijna dat je hem kwijt was." Zeg ik.
Ze kijkt me nadenkend glimlachend aan.

"Gij zijt toch een zotteke" Zegt ze, met een kleine zucht toe.

Twee Amerikanen, drie Duitsers, een Venezuelaan, een Deense, een Zuid-Afrikaan en twee Zuid-Koreanen.In Namibië.

2009-01-09T20:24:00.003+01:00

Dis nie so hoog nie.

2009-01-08T14:22:00.001+01:00

Benjamin, de man van het vogelnest.

2009-01-08T14:14:00.005+01:00

Een paar jaar geleden maakte hij een vogelnest aan één of ander torenhoog kantoorgebouw. Hij leefde er enkele dagen in als een vogel, met elke dag een ander gemoed en verhaal.
Hij maakt ook wel theater voor het toneelhuis deze dagen.
En nu, dit jaar,
heeft hij een project dat heet: "Kalender".

Ik liep een dinsdag over een ijskoud stationsplein en ik zag drie koningen.
Niet ongewoon op 6 januari.
En toch, ze waren wel erg volwassen en een tapijt als cape, ik weet het niet.
En even later, op dit schuimige web, ontdek ik dat hij het is.
Benjamin doet het weer.
Als dat maar goed afloopt.
kijk vooral even naar de foto, dan kan je het je beter inbeelden.
hier zo.
Ik hou ervan. Van dit soort dolle dingen. Maar wees vooral vrij om er het uwe van te denken.

Benjamin Verdonck, Kalender, Toneelhuis

Zenzo die ons meer dan 5000 km rondrijdt.

2009-01-04T15:39:00.000+01:00

Als de zon zich zet.

2009-01-01T17:50:00.000+01:00

Fish river canyon.

2008-12-31T14:05:00.002+01:00

In bloei in Namibië.

2008-12-30T13:14:00.002+01:00

Fijne mensen, de zon en Namibië.

2008-12-29T12:49:00.000+01:00

Het ritme van het rondtrekken.

2008-12-28T18:45:00.002+01:00

De Gariep/oranjerivier.

2008-12-27T21:21:00.002+01:00

Dé rivier van Zuid-Afrika. Antjie Krog schreef er gedichten over en Zuid-Afrikanen zijn trots op deze waterstroom die de enige echte noemenswaardige rivier in Zuid-Afrika is.
Aan de overkant (de kant die je op de foto ziet) begint Namibië,
wij zwemmen vreselijk illegaal de grens over en slapen de volgende nacht naast deze stroom.

Of hoe een voertuig voor drie weken je thuis kan worden.

2008-12-27T21:19:00.001+01:00

Cederberg gebergte, Zuid-Afrika.

2008-12-27T21:11:00.004+01:00

De eerste nacht,
tussen de bergen,
een landschap gevoed door één rivier.
Slapen bij een appelsienenboer
en zwemmen in het heerlijke water.

Tafelberg.

2008-12-24T12:19:00.003+01:00

We beginnen de reis dicht bij onze Zuid-Afrikaanse thuis.
De Tafelberg als start.
We springen allemaal in de truck, uitgelaten, onwennig en vol goesting.
Zo.
We zijn vertrokken.

Ik ben weer thuis.

2008-12-24T12:12:00.002+01:00

Al een week.
En het gaat goed.
Ik pas nog steeds in het decor.
De dagen zijn donkerder en korter,
de temperatuur zo'n 35 graden minder warm,
maar het werkt nog.
En dat het prachtig was.
De reis, de mensen, de zon, de dieren, de mieren in de tent,
de regen in het midden van de woestijn, het zand dat overal,
maar dan ook echt overal zat en elke dag een andere kleur had,
het eindeloze landschap dat, ondanks het feit dat er simpelweg niets is, zo ongelooflijk mooi is en nog zo, zo veel meer.
En ja, ik heb wat foto's getrokken.
Een hele hoop.
Ik zet ze hier te kijk.
Geniet ervan.

Klein Karoo.²

2008-11-23T00:19:00.000+01:00

En nu nog meer weg.

2008-11-23T00:15:00.003+01:00

Binnen een paar uur vertrek ik op een grote reis die drie weken zal duren.
Ik vertrek hier in Kaapstad, ga naar Namibië en Botswana en eindig bij de Victoria Falls in Zimbabwe. Ik zal af en toe misschien kunnen mailen, dus als je iets kwijt moet, doe het dan op die manier.
13 december kom ik ergens laat terug aan in Stellenbosch en dan vertrek ik twee dagen later richting Belgische bodem.
Het wordt hee(t)rlijk.
En ik hoop mooie foto's te verzamelen en zal jullie hier laten meegluren.
Bedankt voor alle steun en groeten op afstand.
Liefs.

Man aan een draadje.

2008-11-22T10:50:00.003+01:00

Mensen doen vreemde dingen. Ze hangen zichzelf aan een draadje. Doen de hoogste Bungee Jump ter wereld. Zien eruit als een dode vod aan een touwtje. En vinden het leuk.

Klein Karoo.

2008-11-20T22:02:00.002+01:00

Voëlstruis bij Oudshoorn in de Klein Karoo. We sprongen vanachter in de pick up (bakkie) van de boerenzoon en hij nam ons mee bij zijn ronde om eieren te verzamelen. Deze heeft een beetje prut in zijn ogen.
Dit was ons rode autootje voor vijf dagen, en het landschap is dat van de Karoo, heerlijk verlaten.

Met zwier.

2008-11-11T07:43:00.000+01:00

Over de doden niets dan goeds.

2008-11-10T23:49:00.003+01:00

Vandaag hoor ik.
Miriam Makeba is gestorven. Eén van de belangrijkste Zuid-Afrikaanse zangeressen die ook wereldwijd erg bekend is geworden.
En dan ook. Wannes Van de Velde, een monument in de Vlaamse muziekwereld, is overleden.
Wat is me dat toch.

Voorbij.

2008-11-10T23:35:00.005+01:00

Het is over.
Het is voorbij.
Datgene waarvoor ik kwam, of beter, hetgene wardóór ik kwam,
het studeren dus is gedaan.
Ik schrijf vandaag mijn laatste examens.
Ik vergat de toneelstukken die we mochten gebruiken tijdens het examen.
Dat ontdekte ik 7 minuten voor we zouden beginnen.
Soms ben ik een ezel en ja, één die zich vaker stoot.
Er loopt altijd wel iets mis.
Maar gelukkig heeft Greet de buitenlander een fiets.
Ik vloog terug.
Zat het eerste half uur zwetend en hijgend over mijn examenvraag te piekeren.
De man voor me keek lichtelijk verbaasd/geïrriteerd.
Ik heb de toneelstukken niet gebruikt.
En nu is het gedaan.
Vreemd. Erg vreemd. Het is vakantie.
Ogen open en genieten.
Mensen vertrekken naar overal en je moet afscheid nemen.
Er zijn dingen waar ik beter in ben.
Van dinsdag tot zaterdag zit ik in een auto en geniet ik van dit land.
Zondag ben ik er weer.
Tot zo.

Zuid-Afrikaanse strand.

2008-11-09T09:32:00.000+01:00

O bama.

2008-11-05T09:34:00.003+01:00

Hij wint.
Ik sta om zeven uur op, om naast de wasmachines naar de tv te kijken.
Ik ben blij dat ik niet voor McCain vroeg ben opgestaan.
Er zitten al een paar Lesothanen voor de tv en even later komt een Amerikaanse die zich verontschuldigt omdat ze al de hele ochtend aan het huilen is.
Ik hoop dat het goed komt.
Zijn woorden klinken als goud.
Maar dat doen ze overal.
Hopelijk zijn ze evenveel waard als ze lijken.

6 huwelijken en 10 keer meer bruidsmeisjes.

2008-11-01T15:10:00.003+01:00

Of hoe Die Tuinen van Die Kompagnie in Kaapstad er uitzien op een zondagmiddag.
Vol bruidsjurken en minieme prinsessen die even klein en breekbaar mee huwelijkje spelen.

En ach, we mogen ons al eens laten gaan.

2008-10-30T22:51:00.001+01:00

Het was iets met bontjassen en de Backstreet Boys en de rest bedenkt u er gerust zelf bij.

Weer wat kleur.

2008-10-29T19:35:00.000+01:00

Kayamandi Ikaya Primary School.

2008-10-28T20:46:00.009+01:00

Vorige dinsdag gingen we voor de laatste keer.
We mochten foto's trekken.
Andere keren mocht dat niet, omdat het een beetje afleidt van wat we eigenlijk doen, huiswerk maken en sporten.
Beetje vreemd afscheid.
Ik vertel hen dat ik niet meer terugkom.
Ze vragen, nooit meer?
Ik zeg nee.
Ik word bedolven onder knuffels en ze spelen weer verder.
Zo moet het gaan.
Niets te sentimenteels.
Ik hoop alleen, zo hard, dat het goed met ze gaat gaan.
Ze hebben niet veel kansen.
Het kan erg slecht met ze aflopen. Ik wil zelfs niet weten hoeveel mensen er in Kayamandi Aids/HIV hebben.
Maar het kan ook goed komen. Daar ben ik van overtuigd.
Ik hoop dat ze de kansen die ze krijgen met armen en benen vastgrijpen, want dat zal nodig zijn.
En voor even geloof ik er graag in,
dat is immers het enige wat ik nu nog kan doen.

(als je een favoriete foto hebt, mag je het altijd meedelen)

Let me fly.

2008-10-26T21:06:00.001+01:00

Het doet misschien een beetje denken aan de allereerste foto op mijn blog, maar het is toch bijna twee jaar later getrokken.

Hillsong Church.

2008-10-26T08:56:00.003+01:00

We gingen naar de kerk in Kaapstad.
De dienst was in een congrescentrum waar 2000 man in kon. Afgeladen vol. Isreal Haughton & New Breed kwamen optreden.
De pastor was een dertiger met skinny pants en een rockend leren vestje.
Duizenden mensen gingen uit hun dak.
Zongen voor het geloof en voor de heer.
Ik bleef ademloos en keek.
Uniek, dat was het op z'n minst.

Luphumlo².

2008-10-25T10:24:00.002+02:00

Ik heb getwijfeld of ik haar na het tekstje ook een gezicht zou geven.
Maar ik wil jullie haar glimlach niet onthouden.
Bovendien is dit het 200ste bericht op deze blog en dan mogen we al eens zot doen.